سلام

این نامه رو به تو می نویسم که شایدهرگز ندیدمت. بهتو که روزی در کنارم احساست خواهم کرد. به تو که همسفر روزهایتنهایم خواهی بود .

ولی اینک جایت بیش از هر زمان دیگری خالی است.

کاش بودی و با بودنت انگیزه بی انگیزگیم کم رنگ می نمود. کاش بودی و اشتاق بر خواستن پر بهانه ام را بر می انگیختی.

کاش بودی و خوب نیستی بی هیچ اصراری به بودنت خواسته ات را می خواهم

این همه ادم چرا پس؟کجایی که ندیدمت؟ کجایی هان؟

کی فرا خواهی رسید کی؟

دل من اکنون بهانه نبودنت را سخت می گیردوبعد از این نمی دانم.

نمی ترسی نجابتم تاراج کسانی شود که لیاقتشان نیست؟

نمی هراسی از فروکشی هیجانم که نسیب رهگذرانی گردد که قیاسی باتوندارند؟

بترس که یهناگاه زود دیر می شود.

مرا تحمل صبری بیش از این نیست که نیست.

تو را من چشم درراهم

بخواهی زود تر فرا خواهی رسید

D.Z

خوب نه خوب نه

امروز در کمال بی حالی ام

نمای دونم چمه؟ تب دارم. حوصله ندارم. دوست دارم جدول سودوکو حل کنم دوست ندارم . از دوماغم از دستام داره هوای داغ بیرون می زنه.

چشمام خماره و هیچ خوصله ای ندارم.

دلم می خواد بخوابم بخوابم بخوابم.

خدایا کوشی بیا پیشم .